முதல் ஷுட்டிங்..........

முதல் நாள் ஷூட்டிங் என்பதால், வழக்கத்திற்கு மாறாக காலை 5 மணிக்கே எழுந்து, சந்தோசமாக கிளம்பி,ஆபிஸ்க்கு சென்றேன்......

வழக்கமாக வைக்கும் வணக்கத்தை விட, அன்று வைத்த வணக்கம் சற்று கிளர்ச்சியானது.அங்கிருந்து சரியாக 6 மணிக்கு கிளம்பி ஸ்பாட்டுக்கு சென்றோம்.......

ஸ்பாட்டுக்கு சென்றவுடன் காலை டிபன்,புதுமையான பரிமாறலை, புத்துணர்ச்சியுடன் விரும்பி சாப்பிட்டேன்....

பிறகு,ஆரவாரத்தின் ஆரம்பம், எல்லோரும் ஒன்று திரண்டனர்.சற்று புரியவில்லை.... ஆம்! படத்துக்கான பூஜை.

எல்லோரும் சாமி கும்பிட்டனர். நானும் (உண்மையில்)சாமி கும்பிட்டேன்..

முதல் ஷாட்டுக்கான ஒத்திகை. என்மேல் சுமத்தப்பட்ட வேலையில் நான் மும்முரமாகிறேன்.

முதல் மானிட்டர் பார்க்கப்படுகிறது.பிறகு.,

அனைவரும் அவரவர்க்கான வேலையில் ஐக்கியமாக,

டைரக்டர் கட்டளையிடுகிறார்.

"சைலன்ஸ்"

"சவுண்ட்"

"கேமரா"

"ரோலிங் சார்"

"ஆக்சன்"

இந்த வார்த்தையை கேட்டவுடன் சற்று உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துவிட்டது.

இந்த வார்த்தையை நான் சொல்ல, இன்னும் எத்தனை காலம் போராட வேண்டுமோ தெரியவில்லை.....

பிறகு மதிய இடைவேளை.

சாப்பாட்டிற்காக எல்லோரும் தயாராகினர்.எவரேனும் கூப்பிடுவார்களோ என்ற தயக்கத்தில் நின்றேன்.யாரும் கூப்பிடவில்லை. பிறகு நானாக எனது உணவை தேடி சாப்பிட்டேன்..

மறுபடியும் ஷூட்டிங் ஆரம்பமானது.. ஒரு சுவாரஸ்யமான விசயம். ஸ்பாட்டில் ஹீரோ, ஹீரோயினை தூக்க வேண்டும்.அப்பொழுது திடிரென ஹீரோயின் பாவாடை சுருங்கிவிட்டது.

ஒருவித பயத்துடன் நின்று கொண்டிருந்த போது, திடீரென டைரக்டர் குரல்.,

முத்து அந்த பாவாடையை சரி செய் என்று கட்டளையிட்டார்.உடனே நான் அவசரத்தில் அங்கு சென்று, எனது இடது கையால் அதனை சரி செய்தேன்.

டைரக்டர் உடனே,முத்து அது தொட வேண்டிய இடம்தான் என்று சொன்னார்.உடனே ஸ்பாட்டில் பயங்கர சிரிப்பொலி..

பிறகு மணி 6.30., பேக்-அப் நேரம். நானும் எனது பொருட்களை பத்திரப்படுத்தினேன்.

அசோசியேட் டைரக்டர் திடிரென என் கையில் ஒரு பேப்பரை திணித்தார்.அவசரமாக கிளம்பியதால் நானும் கவனிக்கவில்லை.

எல்லோரும் கிளம்பினர். நானும் முதல் நாள் நல்ல படியாக முடிந்தது என்ற சந்தோசத்தில் கிளம்பினேன்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் எதேச்சையாக பார்த்தேன். எனது பையில் 50 ரூ. எனக்கான பேட்டா...நான் வாங்கிய முதல் சினிமா சம்பளம். அமைதியான சந்தோசம்...

இன்றுவரை அதனை பாதுகாத்து வருகிறேன்...............